ساعت ۸:۳٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٢/٢۸ : توسط : نرگس

هر روز صبح که با سرویس شرکت از داخل شهر رد میشوم (سرویسی با پرده های کلفت قرمز که من خیلی از دست زدن به آنها حس خوبی دارم درست مثل دختر کوچکی که مادرش برایش یک لباس تازه خریده از این پرده ها خوشم می آید)  در کنار خیابان اصلی شهرکارگران افغانی ایستاده اند با قیافه های خواب آلوده در انتظار کسی که بیاید و کاری به آنها بسپارد. هر روز صبح تو دلم تند تند دعا می کنم که خدایا امروز کار آنقدر زیاد باشد که هیچکدامشان دست خالی بر نگردند به خانه و هر روز کودکانشان تند تند در دفترهای مشقشان بنویسند:بابا آب داد با با نان داد .

بعضی روزها پرده را میکشم و خودم را به خواب میزنم تا نبینمشان .وقتی کاری از دستم بر نمی آید دیدنشان چه فایده ای دارد اما آنها آنجا هستند در کنار خیایبان با چهره های ملول وخواب آلوده و هیچ کس نمی تواند انکارشان کنند .

..............................................................

چهارشنبه سوری در سکوت خانه گذشت .شب به خانه آمد وگفت که خسته است و حوصله بیرون رفتن ندارد و نشست به تماشای فوتبال!.روی تختم دراز کشیدم و به صدای بیرون گوش می دادم . آنقدر دلم گرفته بود که اشکهایم جاری شدند نه به خاطر اینکه جایی نرفته بودیم احساس کردم دیواری هست بین من و تمام جهان که هر لحظه مرا از همه دور می کرد تنها بودم انگار برای همیشه ."ح" تحویل سال سر کار است و من تنها در خانه می مانم تا سال نو را آغاز کنم .تعطیلات جایی نمی رویم ونوروز در سکوت خانه می گذرد تا بدینسان به مانند همیشه یادم بماند که "آدم اینجا تنهاست و در این تنهایی سایه نارون تا ابدیت جاریست."

...............................................................

پانی می گوید ما دوندگان دوی ماراتن هستیم .

نمی دانم که خدا چگونه زندگی آدمها را انتخاب می کند ؟آیا ما را چون دانه های گندم که مشت مشت بر خاک می ریزند بر روی زمین میریزد تا تصادفا در جایی و سرزمینی و خانواده ای قرار بگیریم یا چیزی فراتر از این حرفهاست .

هر چه باشد فقط می دانم که ما تمام عمر را باید در این مسابقه بدویم . انگار از لحظه ای که متولد شده ایم کسی برایمان نوشته است که با دستهای خالی زندگی را چنگ بزنیم و همه چیز را خود به دست آوریم نه دستی بود یاریمان دهد و نه آغوشی که پناهمان .

هر چند پاهایم از این دویدنها خسته شده است اما می دانم که در سرنوشت ما اینگونه مقدر شده :دوندگان دوی استقامت

...................................................

آخرین چهارشنبه سال .

..................................................